dinsdag 14 februari 2012

VALENTIJN 2012

Het wordt stilaan een terugkerend fenomeen voor de klunzen onder ons die niet verder komen dan "ik hou van jou" op deze door overkill verziekte dag.
In Arusha alleen al kan je Valentijn vieren in ongeveer een miljoen verschillende afspanningen. Als de hele bevolking eraan toegeeft, zit er in elke tent 1 koppeltje veronderstel ik.

In ieder geval, bid voor een maanverlichte nacht, zorg dat je geliefde niet in slaap valt tijdens je diepe buiging en poets je tanden voor je je aan onderstaand gedicht vergrijpt.

Succes....




JIJ BENT DE PAREL EN IK BEN HET HOENTJE
JIJ SINTERKLAAS EN IK MAAR HET SCHOENTJE
JIJ BENT EEN FRIS BLAADJE EN IK BEN DE BOK
JIJ DRAAGT DE BROEK MAAR OOK WEL DE ROK.

IK BEN DE TV MAAR JIJ HET PROGRAMMA
JIJ BENT DE HARROD’S EN IK MAAR DE GAMMA.
JIJ BENT HET NOORDEN EN IK BEN HET KWIJT.
IK BEN HET SCHOOLBORD EN JIJ BENT HET KRIJT.

WIJ ZIJN EEN STEL ZOALS SAMSON EN GERT;
DIKKE FRIENDJES ZOALS ERNIE EN BERT.
ONAFSCHEIDELIJK ZOALS PEN EN PAPIER
TESAMEN ZOALS REN IS MET DIER.

IK BEN HET SLOT MAAR JIJ BENT DE SLEUTEL;
JIJ EEN KONIJN EN IK BEN DE KEUTEL.
IK BEN DE STER EN JIJ HET ZWART GAT,
JIJ SLOKT ME OP EN DAT IS DAN DAT.

IK BEN HET BEELD MAAR JIJ BENT DE HOUWER.
IK BEN DE LEGO MAAR JIJ BENT DE BOUWER.
JIJ BENT MIJN NOORD, MIJN OOST, MIJN WEST,
EN VERDER MIJN ZUID EN OOK AL DE REST.

IK BEN DE HENGST EN JIJ BENT DE MERRIE.
JIJ BENT DE RUST EN IK BEN DE HERRIE
JIJ BENT MIJN LEVEN, JIJ BENT MIJN DOEL
EN DURF NIET TE STEIGEREN WANT ANDERS IS 'T BOEL

vrijdag 10 februari 2012

EEN NIEUW ADRES...

Het is zover; morgen wordt er verhuisd naar onze nieuwe woonst.
(Omdat verhuizen naar je huidige woonst nu eenmaal weinig zin heeft).

Schrijven doe je nog altijd beter met de e-meeuw (de opvolger van de postduif) en cadeautjes opsturen heeft ook geen zin omdat die tijdens het traject wel ergens verdwijnen, maar hier is toch ons nieuwe adres: PLOT 50, Block C, Low Density Area, Arusha.

Vooral die "low density" baart me nu al even zorgen.
Gaat het hier om een vorm van lage dichtheid van de bodem?
Je mag er niet aan denken dat ons hele huisraad op een zonnige ochtend wordt opgeslokt door een poel van drijfzand.
Een soort zwart gat, zeg maar (alhoewel we er daar al meer dan genoeg van hebben in dit land).

Om mezelf gerust te stellen, hou ik het persoonlijk op een lage dichtheid van de lucht rondom ons.
Minder luchtdruk zal er ongetwijfeld voor zorgen dat de kinderen sneller zullen opgroeien aangezien ze die hele kolom van zuurstof en stikstof niet elke dag op hun frele schoudertjes moeten torsen.
Als het een beetje mee zit - ze zijn nu 3 en 5 - zijn ze binnen een paar maand 20 en 22 en zijn ze voor de volgende kerst de deur uit...
Daar zijn we dan ook alweer mooi vanaf!

Goed, het huis dus.
Ruim met vier slaapkamers en een aangename tuin, een vernieuwde keuken met hippe, net aangeschafte apparatuur, drie badkamers en een leuke living.

De troefkaart wordt pas op het laatst gespeeld: vanaf nu hebben we een gastenhuis achteraan in de tuin met eigen woon-, slaap- en badkamer.
Jullie zijn allen meer dan welkom!!

(O ja, we hebben ook zeven toiletten dus over toerista hoef je alvast niet in te zitten)

donderdag 9 februari 2012

TWEE MATEN, TWEE GEWICHTEN

Toen een jaar of drie geleden een onstuimige meneer zich met zijn auto in de flank van mijn voertuig boorde, moest ik tot mijn verbijstering vaststellen dat zijn karretje gewoon niet verzekerd was.
De nummerplaat was er eentje van het STK of SM type waarbij de S voor serikali ofte government staat.
Dat sirikali ook "groot geheim" betekent, zullen we maar op een toevalligheidje houden.
Enfin, geen verzekering betekende ook geen vergoeding en ontgoocheld betaalde ik de kosten zelf.
Vorige week - en daarvoor moet je dan zes jaar in bongo-land wonen - stak een medereiziger in de bush een tirade af tegen de onverantwoordelijke houding van de Tanzaniaanse staat.
"Kijk nou naar jullie Land Cruiser", zei ie, "en naar de stickers op je voorruit."
Het was inderdaad een flinke verzameling: verzekering natuurlijk, ook een sticker van de brandweer, eentje voor wegentaks en voor onze truck is er ook nog SUMATRA (Surface and Maritime Tanzanian Regulatory Agency of iets in die strekking).
"Kijk nu naar de auto van ons district," fulmineerde de man.

Alle raampjes waren maagdelijk blank...

"Het is gewoon zo vals, zo frustrerend, zo onrechtvaardig," ging onze revolutionair verder.
Hij was echt goed op dreef nu en dempte zijn stem niet op momenten dat er een officiele pief passeerde.

"Ze rijden hun auto in de gracht en ze kopen er gewoon een nieuwe want het zijn toch hun centen niet," zo ging het verder.

Een regering die sinds en jaar gewend is aan cadeautjes ontvangen van allerhande goedbedoelde hulporganizaties zal nooit beseffen wat het betekent om verantwoordelijkheden te moeten opnemen voor zijn acties.
Een regering die zijn kiezers bewust scholing ontzegt en arm houdt, krijgt natuurlijk nooit weerwerk van de bevolking.

En zo kunnen die halve zolen aan de top verder hun rijkdom uitbreiden ten koste van de modale burger...
Maar ooit, ooit zal die modale burger opstaan , zijn machete wetten en wraak nemen voor al het onrecht wat hem en de zijnen sinds generaties is aangedaan.
Als ik zo een zakkenvuller was, dan zou ik maar maken dat ik op dat moment snel op het presidentiele vliegtuig zat.
Hopelijk hangt daar wel een sticker van de verzekering op...

donderdag 2 februari 2012

kruidje-roer-me-niet

Tijdens alweer een heerlijke trip diep in het veld (de dichtste streep asfalt lag op minstens twee uur rijden), kwam ik tot de conclusie dat "de zon hier nog wel het meest bewoog" zoals Jan De Wilde zijn tamme dorpje Adegem ooit bezong.

In Maswa was het stil, tijd was van geen belang en de goedlachse bewoners hadden duidelijk geen andere plannen in de eerste drie weken dan ons uitgebreid te verwelkomen.

Een deel van de jeugd van Maswa dacht daar toch ietsje anders over...

Voor mij zal kruid wieden nooit meer hetzelfde zijn!
(volume op maximum en genieten)


maandag 16 januari 2012

HET LEVEN ZOALS HET IS....

Wat gebeurt hier zoal tijdens het weekend, vraagt een mens in Europa zich misschien af?
Wel, we hadden het druk en dit is wat er gebeurde:

1) op zaterdag zwemmen op TGT tot grote tevredenheid van Maya en Enzi. Vrienden uit China hadden hun moeder op bezoek en die had maar gelijk voor iedereen gekookt.
Nieuwe culturen, weet u wel...


Op zondagochtend openden we de twee "bijenkorven" en oogstten de eerste halve liter honing van onze niet-stekende vrienden.
Een ecologisch leven, weet u wel...

Het was indrukwekkend wat onze kleine vriendjes op drie maand gebouwd hadden.
De honing zag er - voor het filteren - meer uit als een onappetijtelijke drab en na het oogsten, werd de holle boomstam met bloem bestoven zodat de bijen niet vast komen te zitten in hun eigen honing.
Sinds gisterenavond zijn ze nu constant bezig met het opruimen van de vieze zooi die wij achtergelaten hebben.
Mama C. vertelde me ondertussen al dat we vergeten zijn een banaan achter te laten in de korf want aan nectar verzamelen komen de bijen de eerste dagen niet toe...







Daarna ging het richting Kili Ma Moto, het lieve uitgedoofde mini-vulkaantje waar de kleine koters toonden dat de ouwe echt wel een ouwe geworden is.
Een paar foto's gemaakt dan maar om niet te moeten toegeven dat ik buiten adem was.

Teveel luilekkerleven, weet u wel....





woensdag 11 januari 2012

NOCH FEEL TE LEEREN...

They did not dicover the correct spelling though...
(klik op de foto om te vergroten).

donderdag 22 december 2011

WERELDORIENTATIE VOOR PRINSJES

Beste Prins Filip,

het is tijd voor je halfjaarlijkse test.
Zoals gewoonlijk gelden de volgende regels:
- Als je tien op tien haalt, sturen we Prins Laurent voorgoed naar Congo.
- Met een score tussen nul en tien, mag je mee op handelsmissie naar China.
- Haal je minder dan nul, dan mag je koning worden.

Om er zeker van te zijn dat Prins Laurent emigreert en dat jij geen koning wordt, hebben we er de correcte antwoorden bijgeschreven.

Succes, Filip, je hebt drie dagen om de tien vragen te beantwoorden...

1. KONINKLIJKE BEMOEIENISSEN
Veel beroemdheden zien graag hun naam opduiken op de meest obscure plaatsen.
Wie van het katholieke clubje stichtte Albertville?
Wie was verantwoordelijk voor Leopoldville?
En wie stichtte eerst Brazzaville en dan de pornosite Brazzers.com?


a) Albertville.

b) Brazzaville.

c) Leopoldville.

Antwoord: .....dat moet haast Prins Laurent geweest zijn.




2. PRIORITEITEN STELLEN.
Wie was de koning van de jungle?

a) Leopold II, the plunder of the jungle
b) Mohamed Ali, the rumble of the jungle.



c) Simba, the Lion King, the cuddle of the jungle.

Antwoord: .....ja, dat had je gedacht, Filip. Mooi niet!!


3. ALGEMENE KENNIS.
De Belgische Radio & Televisie en Zimbabwe hebben iets gemeen.
Wat?


a) Nonkel Bob

b) Uncle Bob

Antwoord: .....zowel Zimbabwe als de BRT zijn virtueel failliet.


4. OVERLEVINGSTECHNIEKEN.
Als paracommando weet je best wat het meest malse hapje is boven een houtskoolvuurtje.
Kan je het juiste antwoord aankruisen?


a) Bart De Wever gaat naar een BBQ met een smakelijk varkentje.

b) je vrienden, de para's organiseren een feestje.

c) Marsh mellows boven een vuurtje.

Antwoord: .....b) Bart De Wever is het meest malse hapje.

5. WIE EN WAT
Sommige beroemde personen krijgen een land naar zich genoemd. Voor anderen geldt dit voorrecht niet.
Hieronder is een foutje in de opgave geslopen.
Kan jij het eruit halen?


A. Bobbejaan Schoepen.

a.Rhodesie.

b. De Filippijnen.

c. Bobbejaanland.

B. Cecil Rhodes.

C. Prins Filip
(ja hoor, dat ben jij!!)

Antwoord: .....Ac aB bC maar bC is niet correct.

6. VERBIND DE JUISTE PERSOON MET HET CORRESPONDERENDE AFRIKAANSE DIER


A. Guy Verhofstadt

a. de jakhals.

B. Ilich Ramirez Sanchez, alias Carlos de Jakhals.

b. Kaa de slang (Mowgli)

C. Bart De Wever.

c. Knappe Mataboe (Jommeke)

Antwoord: .....Ab Ba Cc

7. EEN MEERKEUZE VRAAG OVER DE WOESTIJNEN VAN AFRIKA.

Opgelet Filip, hoewel dat ongetwijfeld grappig zou zijn, is het niet toegelaten alle drie de antwoorden aan te kruisen.

Vraag: Welke woestijn ligt ten noorden van de Sub-Sahara landen?


a) De zandbak van het provenciaal domein van Huizingen.

b) De Sahara.

c) Den Hogen Blekker in Koksijde.

Antwoord: .... b) de Sahara

8. EEN VRAAG OVER PLAATSELIJKE GEBRUIKEN


Inuit begroeten elkaar door met hun neus tegen elkaar te wrijven.

Afrikaanse mannen doen dat.......
(goed naar de foto kijken, Filip.)

Antwoord: .... niet

9. EEN VRAAG OVER OOST AFRIKA


Dit zijn Maasai; met deze mannen krijg je het best niet aan de ............
(Vergeet niet, Filip, het antwoord zit vaak ergens verborgen.)

Antwoord: .... stok

10. EEN VRAAG OVER ZUID-WEST AFRIKA


Deze jongens ken je vast wel, het zijn Bosjesmannen.

Hoe noem je de vrouw van een Bosjesman? Een..................

Antwoord: ... een takkewijf


ANTWOORDEN

1. .....dat moet haast Prins Laurent geweest zijn.
2. .....ja, dat had je gedacht, Filip. Mooi niet!!
3. .....zowel Zimbabwe als de BRT zijn virtueel failliet.
4. .....b) Bart De Wever is het meest malse hapje.
5. .....Ac aB bC maar bC is niet correct.
6. .....Ab Ba Cc
7. .... b) de Sahara
8. .... niet
9. .... stok
10. ... een takkewijf

maandag 19 december 2011

GELEERDE (PRIET)PRAAT

Het is niet niks, zo'n perfect socio-economisch model als het onze in evenwicht houden.

Aan de ene kant wordt Jatropha als des duivels bekeken door de torenhoge beloftes die een jaar of zes geleden wereldwijd zijn gemaakt en door de plantages die 1 voor 1 op hun bek zijn gegaan in Tanzania.
De sociale impact op heelder dorpen is vernietigend maar daar schijnen de Groote Heeren Investeerders zich niet aan te storen.
(En ik dacht dat misdaden tegen de menselijkheid voor het Hof van Den Haag werden gebracht. Er is nog veel werk aan de winkel).

Anderzijds toont ons bedrijf nu al even dat je een commercieel bedrijf ook wel kunt runnen met aandacht voor sociale verantwoordelijkheid.
Ik ben best trots op wat we doen: we kunnen nooit verweten worden de harde lijn van pure winst te willen volgen en anderzijds passen we ook niet in het plaatje van de geitewollen sokken wereldverbeteraars.

Ons bedrijf wordt meer en meer bekend en zo komt het dat ik op geregelde tijdstippen uitgenodigd wordt op conferenties allerhande om daar ons werk te gaan toelichten. Keer op keer komen we er positief uit en worden we als voorbeeld gesteld voor de toekomst.

Vorige week was ik gedurende drie dagen in Bagamoyo.
De naam betekent letterlijk "ik laat mijn hart achter" en verwijst naar het intrieste verleden van het stadje als een belangrijke inschepingshaven voor slaven.
De conferentie handelde over voedselzekerheid en hernieuwbare energien tegenover de klimaatsveranderingen.
In drukkende temperaturen gaven de 21 Duitse wetenschappers presentatie na presentatie.
Het was ver boven mijn boerenverstand en na drie dagen murw te zijn geslagen met grafieken en getallen, vroeg ik me af hoe we dit ooit vertaald kregen naar ongestudeerde dorpswijsheid.

Na de samenkomst stuurde ik een open brief naar alle bezoekers van de bijeenkomst dat ik veel bijgeleerd had maar dat ik me ook zeer ernstige vragen stelde bij de omzetting van teoretische kennis naar praktische hulp.
Al bij al zou dat toch de uitkomst moeten zijn, volgens mij.

Het bleef lang stil...

Toen kreeg ik een eerste email vol met moeilijke woorden. Ik hoop dat ik alles begreep maar de auteur van het doorwrocht schrijfsel scheen met me akkoord te gaan.
Daar reageerde dan iemand anders op die vond dat het inderdaad allemaal wat simpeler mocht.
Dat deed ie met de volgende woorden:
"The way we proceeded to identify solutions was a three step SWOT Analysis to build clusters of common sense of constraints and obstacles between the various actors on that workshop..."

(hoe wij dit aanpakten om tot een oplossing te komen, was met een drie staps SWOT analyse (Strengths-Weaknesses-Opportunities-Threats) om te bouwen aan pakketjes van gezond verstand over de remmingen en obstakels tussen de verschillende actoren in de workshop).

En daar, beste vriendjes en vriendinnetjes staat mijn verstand dus van stil...

vrijdag 16 december 2011

BIDDEN VOOR BETERSCHAP

Allemaal worden we op geregelde tijdstippen geconfronteerd met ambtenaren die hun karige salaris proberen aan te dikken met wat smeergeld of een fooitje.
Graag delen we onze meningen hierover en proberen we om het origineelst uit de hoek te komen.
In Singida heb ik ooit een uitgebreid gesprek gevoerd met een wetsdienaar in het West Vlaams.
Van mijn kant dan toch...
De brave man zag uiteindelijk in dat dit niets zou worden en liet me gaan.

Een andere oplossing is de politie-agent in kwestie voor te stellen om het zaakje op zijn kantoor te gaan regelen terwijl je uitnodigend het autoportier opent.
Wil de man nog wat bijverdienen, dan blijft iet het liefst op zijn kruispunt en laat ie je gaan, maar moet ie net naar het hoofdbureau omdat zijn shift erop zit, dan ben je gauw een uurtje kwijt in het drukke verkeer van de stad.
Het blijft dus altijd afwegen...

Mimi heeft deze week toch wel de hoofdvogel afgeschoten.
Het was me al opgevallen dat ze veel meer tegengehouden werd dan ik. Een vrouw alleen wordt door oom agent blijkbaar gezien als een zwakke prooi maar deze keer verliep het machtsspelletje toch iets anders.

Mimi bleek geen sticker op de auto te hebben die ook aantoonde dat er een brandblusser in de auto lag. Alweer iets nieuws blijkbaar maar je gehoorzaamt toch maar beter.
Vandaag trof ze een behulpzame pennelikker want hij zou dat zaakje wel eens klaren voor de officiele prijs.
De auto kreeg de sticker, Tanzania verdiende er 5,000 Shilling aan maar nu had onze verkeersverpleegster nog niets.

"Zus, kan je me helpen met een kleinigheidje voor de kerstdagen?", klonk het beleefd.
"Tuurlijk", zei Mimi, "wat is je naam?"
"Mozes", klonk het antwoord, "van de bijbel..."
"Broer Mozes, de bijbel, de kerstdagen... Ik denk dat God ons iets wil vertellen. Wil je samen met me bidden?"

Mozes wist dat ie dit spelletje aan het verliezen was, maar niet instemmen met een gebed druiste natuurlijk in tegen zijn geloof.
Mimi vouwde haar handen op het stuur en sloot haar ogen.
Naast de auto stond een geuniformeerde agent met het hoofd naar beneden klaar voor een gebed.
Het moet een potsierlijk zicht zijn geweest, daar naast de drukke hoofdweg.

"Heer, dank je om me te laten kennismaken met Mozes, mijn broer", begon ze met gedempte stem, "geef hem de kracht om de juiste richting te kiezen in zijn leven en bedankt om mij de mogelijkheid te geven hem hier in te steunen."
"Amen", sloot de politieman het gebed af.

Mimi lacht stralend, wenste Mozes prettige feestdagen, gaf een dot gas en stoof ervandoor.
In haar achteruitkijkspiegel zag ze dat de man haar beduusd nastaarde...

1-0 voor Mimi!!

woensdag 14 december 2011

GEDULD IS ENE SCONE ZAAK

Voordeel aan het leven aan Tanzania is dat iedereen werkt op gelijk welke dag van de week. Mensen hebben nu eenmaal altijd geld nodig en als een kans zich aanbiedt op de Dag des Heeren dan wordt graag een uitzondering gemaakt op het kerkbezoek om een Shilling bij te verdienen.
Zo kwam het dat ik vorige zondag een heel team verzameld had om aan de verbouwingen te beginnen (ik bouw de spanning op, ik weet het) en dat plotse en onvoorspelbare opwellingen van verschillende noden bij de bouwvakkers me dwongen tot een bezoek aan een flappentapper in de stad.
Het grote gebouw waarin de cash machine was gevestigd was leeg op een zondag en samen met mij kwam een Tanzaniaanse dame aan op een brommertje.
Ze rekende af en de gek op twee wielen stoof er opnieuw vandoor.

De eerste machine meldde me koel dat ze er vandaag geen zin in had. Machine twee begon met frisse tegenzin en het viel me op dat alle computers wachten aan dezelfde snelheid (denk daar maar even over na).
Uiteindelijk ving ik ook daar bot: "Buiten gebruik, probeer het later opnieuw", zei het blok geborsteld metaal.
Ik stapte naar de auto en zei tegen mijn lotgenote dat beide machines niet werkten.
Toen ik achteruit manoeuvreerde naast de teller, stond mevrouw er nog.

Ik vertelde haar dat ik de stad zou inrijden om geld af te halen en of ik haar een lift kon geven.
"Bedankt", was het laconieke antwoord,"de automaat zegt dat ik het later opnieuw moet proberen, dus ik wacht wel even..."

Benieuwd of ze er maandagochtend nog stond toen de bankier de geldvoorraad kwam opvullen...